YERALTI: “KONFOR ALANI”

Kahramanın adı Tekin.

Ne hikmetse yazarın da…

Yazarın adı Hikmet de olabilir.

Hikmet ya da Tekin’in yazdığı herkes Tekin.

Her şey ise tekinsiz!

Yaşadığı ve yazdığı her şey hep tekinsiz.

Tekin yok anlamında.

Ama Tekin burda; hem de sayfalarca!

Ama Tekin yok.

Yazarı var, Hikmet. Tekinsiz yazmayı seviyor…



Tekin dipte. İpte. Kuyuda. Kuytuda.

Ama satışlarda, çok satışlarda.



Aslında kahraman, Tekin ya da Hikmet, Anti Kahraman.

Yazarı da tabii. Nasılsa.

Bir anti-kapitalist var. Onun dışında hep olumluya saldırmış, anti olmuşlar.

Anti Otoriter. Anti Kral. Anti Dük. Anti Prens. Anti imparator. Anti Padişah. Anti Patron… Yok.

(Anti Baş var bir de olumlu olarak, An Arş)…



Anti Tutunan. Tutunamayan değil Tutunmayan! Bıraksan da tutunmaz. (Peşini bıraksan tutunur aslında!)

Tutumamayan’dır aslında, bir tutumu yoktur. Tutumamaz.

Tutumsuzdur, davranamaz, ruhsuz ve karaktersiz olduğundan.

Hayır hayır, öyle bırakılmamıştır, bunu kolay yol olarak kendi seçmiştir.

Tutunma işte, bir tutumun da olmasın, sat.



Yeraltı Edebiyatı. Sokmuş bir kere kafasını.

Çıkarayım desen de çıkarmaz.

Çıkmaz.

Çıkmazı sever, çıkmaz sokak.

Ama çıkmaz edebiyat. Bunu anlayamaz.

Okuru boldur, neden?

Çünkü ah ben o kadar kötü değilim diyebilirsiniz!

Allahtan o kadar düşmedik…



Böceğe dönüşen Kafka, sizi dönüştürmez… (İçim karardı, dur hayatıma döneyim; oh ne kadar mutluyum!)

Tutunamayanlar diye ağlayarak gururlanan Oğuz Atay karşısında, oh ben o kadar da kötü değilim diyebilirsiniz…

Çapulcuyuz biz diyerekten gururla direnişten dönen Gezi Zekalılar için idealdir çıkmaz…



Bunlar da var, ama bunlara karşı yazılmadı, ne Nütopya, ne Astro Notlar. (Ne de İnsanlık Öldü mü.)

Onlara da değildi, değinildi; bu türden hayatta da, edebiyatta da bolca var.

İşe yaramazlar…



Dostoyevski… Tabii ki…

Sohtoyevski bir gıpta, bir saygı duruşu falan değil.

Astro Notlar da öyle; yani öyle değil!

Karşı duruş diyeceğim ama bunlara karşı dursan ne olacak, durmasan ne.

Bir kabuğun karşısında durulabilir mi!



Ve hep iyi insanlardır. Kanunsuz, dolandırıcı, yalancı, hastalıklı falan da olabilirler; ama iyidirler!

Aslında iyi!

Beyinleri dumur; ama kalpleri iyi!

Mesela arabayla birini ezip yan taraftaki arkadaşını göstermeye kalkabilirler direksiyonda diye; kendileri ünlüdür ya çünkü! Sevenleri vardır; üzülmesinler! Daha yaşayacak maceraları vardır. E hapiste yaşa. Hak etmedin mi? Hapisten yaz. Bu kadar dürüstlüğü de mi hak etmiyor yazdıkların…



O yüzden diyorum ki: Nütopya’yı okuyun bakalım iyi biriyim diyebiliyor musunuz…

Astor Notlar’ı okuyun bakalım.



Nütopya’dan mıydı, Astro Notlar’dan mı:

“İyi sana kötüyle gülüyor.”



Ha, Yapay Zeka; bunların ezik rollerini de ellerinden alacak. Rol sonuçta…



Sohtoveski’nin yanlış anlaşılmasına karşı yazdım bunu (biliyorum ki aslında fark etmeyecek); yoksa daha bir dolu başka konu var iki (üç) kitapta da…



Ama temel bakış değişmez; Yeraltından Astro Notlara…

Nütopya, roman (otobiyografi, anı, deneme) formunda anlatır.

Astro Notlar kısa öykü ve aforizma formlarında.

(İnsanlık Öldü mü, geliyor o da, deneme-eleştiri.)



Sohtoyevski adlandırması ile birlikte Sotori adlandırması da vardır, ki onun sözlüğü zamanla oluşturulur:



SOTORİ SÖZLÜĞÜ

Sotoriter

Sotokrat (Aristokrat yerine)

Sohtelektüel

Sotoribilite (Harika bir eser ama Sotorible değil.)

Sotory-teller (Hikaye anlatıcısı yerine.)

Sotaryalist (Eşyaya hükmeden. Materyalist yerine. Emperyalist yerine de olabilir.)

Sohtoyevski (Zaten var, devam edilebilir: Solstoy. Safka.)

Sotorius (Genius vs Notorius -Dile küşmüş, kötü şöhretli.)

Kama-Sotori (Ayıp şeyler…)

Soht Rock

Sohtorini (Yazlık adam)

Sotoripati