ARKA KAPAK YAZISI
Dövmen ne güzel diyorlar Özlem’e… Murat yaptırttı diyor Özlem, susuyor, başı önde. Daha çok ilgi ve nefret uyandırıyor, okumaya kalkıyorlar sırtı açık elbisesinden. Zor bir metin diyor teki. Proust mu Joyce mu diyor Özlem. Bilmiyor musun? Hiç okumadım, hâlâ bana bakıyor. Artık diyorum, benim okumam içindi, erken boşalmayayım diye. Filozofun birinden. Okumaya kalkanlar dikilip yerlerine geçiyor.
***
Sizin hiç babanız öldü mü demiş şair, benim öldü kör oldum diye de devam etmiş. Bence vasat bir duygusallık şunun yanında: 'Babam üvey değildi." Bu bir romanın başlangıç cümlesi, şairinkini bitiriş cümlesi… Şunu diyorum: Boyumuzu geçti vasat edebiyat, ölmesin ama üveyimdir.
***
Beni bir cadı gibi göstermiş! Bu tür yakarışları edebiyat iplemez. Seni cadı gibi görmesi o yazarı bir edebiyat azizi yapabilir. O zaman sen bir cadısındır. Sanat eseri haline getirilmiş basit insan yaşamlarını anlatan edebiyat, asla tarihe geçmeyeceği için o basit insanlar, onların en büyük kurtarıcısıdır... Cadı olun ya da olmayın...
***
Nütopya boyunca yaptığım şeyin daha güzeli yapıldı: Yalanlar sergilenmedi, ikiyüzlülük gösterilmeye çalışılmadı, kaypaklık anlatılmadı; ne olurdu yapılsa? Firezofu Platona, Ateisti Tanrıya, Kötüyü Şeytana şikayet etmek gibi olurdu.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder