ÖNCEDEN TANIŞIYORMUŞUZ GİBİ

İki eski sevgili karşılaşırlar. Ayak üstü sohbet uzar. Oturalım mı bir yere derler. Kahve içerken de aynı sohbet sürer. Geçmişten hiç bahsedilmez. Belki bir zaman kollanmaktadır. Havadan sudan, dünyadan yaşamdan, hep genel konuşulur. Bir soğukluk, uzaklık da olmayınca aralarında. Şimdi neler yapıyorsun, evlendin mi, sevgilin, çocuğun var mı diye sormazlar. Ortak bir kahkahanın ardından bir ara adam der ki:

-Eski günlerdeki gibi... Hatıralar... Geçmişte kalıyorlar. Bazen değiştirerek hatırlıyoruz tabii. Mutlulukları hatırlıyor insan bir yerden sonra. Hatalar, kusurlar, kötü günler... Yani ben öyle yapıyorum... Hayata devam ediyoruz. İyi hatırlamak en güzeli. Ne olmuş olursa olsun.

-İşte tam bir yazar bakışı. Katılıyorum sana.

-Ben borsacıyım...

-Borsacı mı!

-E, finans bitirdim ya.

-Finans mı? Akademiden sonra mı?

-....

-....

-Sen estetik mi yaptırdın?

-Hayır! Yani evet, ama sadece göğüslerimi. Yüzüme asla yapmam öyle bir şey. İnsanın karakteri değişiyor.

-Anlıyorum...

-Nooluyor Murat?

-Benim adım Ahmet... Senin ki de Suzan değil di mi!

-....

-Tanıştığımıza memnun oldum.

-Ben de...