“Ahmet Altan’ın anlatıcılığında bir “hiper-anlatıcı/romancı” edası vardır. Yalındır, açıktır, anlaşılır olmak zoraki değildir; bu da romanı, okurunu zorlayıcı bir deneyim olmaktan kurtarır. Tüm bunlar onun söz ustalığının göstergesidir.”
“Bir okur olarak sizin de her söze özenmenizi, ondan yansıyan sözlerin anlamını hem düşünmenizi hem de anlatının iç sesinde nasıl bir ahenkle yer aldığını görmenizi ister Ahmet Altan.”
Bu, gençliğimden beri fark ettiğim bir sorun!
Zorlayıcı bir deneyim olmaktan kurtarır!
Niye kurtarsın, bazıları bunu sever: Zorlayıcı bir kitap okusa, ve beğense, basitliğe kaçmadan, diyecek!
Basitlik kaliteli olabilir. Zorlayıcı deneyimler, istenebilir.
Ama bir de ikinci cümle!: E Ahmet Altan da zorluyor demek işte!
“Zoraki zorlayıcı”... Sanırım anlatmak istediği bu; yılların eleştirmeninin!
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder